MIRADA DE AGUA

28 noviembre 2009

Sonríe

Ubicar un color encontrado en una falta de sueño, es harto difícil cuando te duele la cabeza también. De repente hueles a gris, y no hay nada peor que sentir el gris, el gris lleva todos los colores sumados pero sin Lactobacillus Casei Inmunitas, sin fuerza. Es preferible sentir el negro, lleva una fuerza impresa en la que si podemos dibujar el arco iris que más nos guste. Imaginar una tormenta de colores sobre un verde inmenso, sobre un azul, con amarillos y malvas.

La tormenta - Anglada Camarasa


La vida está llena de hermosura tan sólo necesitamos voluntad para sentirla.


26 noviembre 2009

Abrente máxico

Praza Maior de Lugo






A túa empatía reproduce voluntades dentro de mín, iso si é maxia.

20 noviembre 2009

Melancolía




Se me repliega el corazón,
inhalo oxígeno,
se me acongoja el alma,
exhalo dióxido de carbono,
se me acalora el cerebro,
te añoro.








09 noviembre 2009

a sensualidade do amor que se revela

Corola de tulipán, símbolo floral de Turquía



“¡Oh día!, levántate, los átomos danzan,
las almas gozosas, sin cabeza ni pies, danzan.
A aquél para quien el firmamento y la atmósfera danzan,
al oído le susurraré adónde conduce la danza”.
Rumí





“Los corazones se han turbado con el samâ, se agitan como la nube de la primavera”.
Rumí


03 noviembre 2009

Veneración

Á miña avoa María,


Cubrindo a túa cabeciña de moneca
un pano sempre oscuro
do bico ben preto amarrado,
nos teus olliños pequechos:
unha mirada chea de tenrura,
nos teus beizos miúdos:
compoñía solidaridade un sorriso,
nas túas mans cativas:
tesouros inmensos agachabas
cada día para cada un de nós.

Falabas baixiño,
historias con moita gracia
contos de medo, troulas e máis trastadas
entorno a cociña, contabas.
Enchíamonos de grande ledicia
e algarabías formábanse escoitándote.

Gustabas de cumprir con todos
e chegaron tódolos santos,
contigo cumprindo os teus desexos pedidos.


30 octubre 2009

Felices días

Mencer en San Isidro


Ó baixarme do avión, crucei a fronteira, entraba na Arxentina.
A miña amiga non facía outra que me preguntar que si cambiábamos euros por dólares ou por pesos.
Eu tan só tiña unha idea na miña cabeza, recoñecerte entre a xente e apretarte cabo de mín.
E conseguímolo, o noso foi unha aperta inmensa.


Parabéns, Uli!